Saçlarını sever insan. Ama o saçlar yemeğine düştüğünde değil. Mesela tirnakları kadınlar için değerlidir. Ama kesildikten sonra değil.
Her ne ki bedenden ayrılır, artık varlığının şekli değişir. Her ne ki candan uzaklaşır, ağır ağır sönümlenir.
Öyleyse her şey ait olduğu yerde nimet, ait olduğu yerden uzakta bir fazlalıktır.
Öyleyse her insan, ancak işlevi üzere yürüyorsa anlamlı, yolunu bulamamışsa, anlamdan uzaktir.
Peki insanı değerli kılan nedir öyleyse? Dikkat etmesi gereken şey ne ki candan ayrı düşmüş bir parça olarak sönüp gitmesin ve parlasın? (Parlamaktan kastım için bknz. Yeşil yılan ak zambak – Johann Wolfgang Goethe)
İnsanı insan yapan, ancak değerleri erdemleridir. İnsan değerleri olduğu oranda canlıdır. Ve onlardan uzak olduğu oranda ölü. O değerler ki lendi benliğinden yüksekte olmalıdır. O insan ki, varlığıyla, kendinden yüksek ve kendini aşkın olana bir işaret olmalıdır. Yaşamı o değerler üzerine kurulmalı ve o değerlerle parlamalıdır. O değerler ki varoluşun kökünden gelir. Ancak ifade edilmek üzere eylemlere muhtaçtırlar.
Gönlüne kaydet bu söylediklerimi.
Unutma hiç birini!
Sergerdan 